สวัสดีค่ะ Karukawa ค่ะ
 
คราวนี้ก็้กลับมาเจอกับกระทู้นำเที่ยวกันอีกเช่นเคยค่ะ

ในคราวนี้จะพาไปเที่ยวปีนัง ประเทศมาเลเชีย
 
ปีนังหรือเกาะหมาก ในอดีตค่ะ เป็นรัฐที่เต็มไปด้วยคนจีนกับคนมลายู
เมืองนี้มีอะไรน่าสนใจบ้าง 1.อาหาร 2.ภาพวาดอาร์ดข้างถนน 3.ราคาตั๋วค่ะ
 
เอาเข้าเรี่องค่ะ ทิปนี้ไปวันที่ 23-25 ตุลาคม 2014 ไปด้วยสายการบินแอร์เอเชียค่ะ
 
วันที่ 23 ตุลาคม 2557 
 

 

 
บรรยากาศสนามบินดอนเมือง ในมุมต่างๆ
 
ใช้เวลาบินโดยประมาณ 1ซม.กับอีก30นาที
ที่ปีนังเวลาจะต่างกัน 1 ซม.
ค่าเงินคือ 1 ริงกิต = 10 บาทไทยค่ะ
 
ณ.สนามบินปีนัง
 
 
ลงมาก็เจอมาเลเชีย แอร์ไลน์เลย ..
 
 
ถ่ายรูปกับเครื่องที่มาหน่อย คือ เสื้อตัวเดียวกับที่ไปญี่ปุ่นเลย Foot in mouth (หนาว?)
 
 
Penang international
 
 
เข้าเมืองมีให้เลือก แท็กชี่กับรถเมย์ ....ชึ่งนั้งรถแท็กชี่จะง่ายกว่า ไม่ต้องยกขึ้นยกลง
อันนี้นั้งเข้าเมืองเสียไป 44.70ริงกิต ....
 
 
รถนี้มีตั้งแต่Toyota ยัน เบนช์ ...
 
เข้าเมืองโดยใช้เวลาประมาณ 1 ซม.กว่าๆ คือรถแท็กชี่หลงค่ะ วนอยู่นาน 555
 
ต่อไปบรรยากศภายในโรงแรที่ไปนอนค่ะ Kalantan house



 
 
บันไดในห้องนอน ... เป็นห้องนอนแยกกับห้องน้ำค่ะ อยู่ข้างนอก
 
 
ในห้องน้ำ
 
 
กุญแจ
 
พักครึ่งการรีวิวห้องก่อน
 
พอไปกินสุกี้ที่ห้างข้างๆคอมต้าก่อน
คอมต้าเป็นห้างที่อยู่ไม่ไกลจากโรงแรมเรา สามารถเดินไปได้
 
อธิบายถึงห้างข้างๆคอมต้า
เป็นห้างที่ตัวห้างใหญ่มากแค่ตัวห้างนะ(อารมณ์คล้ายๆตึกแพนตินัม...)
เข้าไปจะอารมณ์ให้แบบพันทิพ คือห้างอ่ะ แต่ไม่หรูเบยยพอเดินได้
จริงๆเข้าใจว่าห้างนี้คือคอมต้า ไม่ใช่ คอมต้าสูงมาก สูงกว่านี้ (ค้นอากู๋เอา 55)
จนกลับมา ก็ยังไม่รู้ว่าห้างนี้ชื่ออะไร(อ้าว) .....
 
มาถึงสุกี้ค่ะ
 
มื้อนี้สุดหรู มื้อหน้ากินแกลบบบบบ
 
 
รักคะ ที่นี้เรารักไมโลกระป๋อง <3
 
กินไปหมดไปเป็นพันบาท โอ๊ยย คือแพง แต่อร่อยอ่ะจริงๆ (ไม่รู้โดนหลอกเปล่า55)
 
ห้างนี้เราไม่แนะนำให้ไปอ่ะ คือไม่มีอะไรเลย ไม่กู๊ดอ่ะจริงๆ
 
กลับมารีวิวโรงแรมต่อ อันนี้เราโคตรแนะนำ
 
 
กาแฟชาขนม กินได้24ชม. น่ารัก
 
พนักงานที่นี้ดีค่ะ พูดอังกฤษได้ทุกคนเลย อยู่เฝ้าเรา 24 ชม.
ช่วงที่เราไปเจอหนักงานชื่อ เจสันค่ะ
ป.ล.คือจริงๆพนักงานที่นี้เป็นคนมาเลค่ะ แต่เพื่อความสะดวกเรียกชื่อฝรั่งเถอะ 5555
 
เรารู้สึกว่าโรงแรมเงียบมากๆ เราเลยถามเจสันค่ะ ว่าวันนี้มีแขกกี่คนหรอ
เจสันบอก8 จาก 10 ห้อง
เราก็แบบอื้อหื้อ เกือบเต็ม 55
คุยกันทั่วไปเรี่องอาหารแนะนำอะไรบ้าง (ดีนะเจอคนคุยเก่ง 5555555)
พอนั้งเล่นไปมา ก็หิวเลยเอาสุกี้ที่เหลือจะมากิน ไปขอจานจากเจสัน เจสันก็หามาค่ะ
จากในตู้เก่าๆ แต่ชามสะอาดดี 5555
 
ต่อรูปในโรงแรมค่ะ

 
รูปเด็กผู้หญิงตอนดึกๆนี่น่ากลัวเหมือนกัน ....
 
กาแฟรสชาติคล้ายๆ wonda ในทริปยุ่นเล็กๆ ...
 
 



 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ห้องชั้นบนในห้องนอนค่ะ นอนคนเดียว เต็มๆ ไม่กลัวค่ะ นอนสบายดี
 
 
อีกเตียงวางของให้เต็ม เป็นทริกของนักเดินทางทุกคนค่ะ 5555 (จริงๆคือชกมก ?)
 
วันที่ 24 ตุลาคม 2557

วันนี้เข้าวันที่จะได้เดินทางและหลงอินปีนังอย่างเต็มที่ค่ะ 5555555555555
ตื่นเช้ามาก็เจอพนักงานอีกคนค่ะ ชื่อ จอร์จ (ชื่ออะไรจำไม่ได้แล้วว)
จอร์จเดินเข้ามาขณะกำลังกินกาแฟ กู๊ดมอนิ่ง นอนสบายเปล่า
เราก็บอก สบายนะ เยี่ยมเลย 5555 แต่เมื่อคืนออกมาเข้าห้องน้ำนี้เงียบมากเลย
จอร์จ : มีครอบครัวยูครอบครัวเดียว ไม่เงียบได้ไง 5555
เรา : อ้าวเจสันบอกมี 8 ห้องนะ
จอร์จ : คืนนี้มี8ห้องครับ แต่เมื่อคืนมีห้องเดียว
เรา : อ้าว 5555555555555555555 (ดีแล้วที่เจสันบอก8 ไม่งั้นเรากลัวแน่ๆ)
 
คุยเรี่องอื่น (พูดมากก็งี้ ถถถถถถถถถ)
เรา : จอร์จๆ โรงแรมอันนี้สร้างมากี่ปีแล้ว
จอร์จ : อืมม โรงแรมเพึ่งเปิด 2 ปีครับ แต่ ตัวบ้านนี้น่าจะสร้างก่อนผมเกิด
เรา : ......... อยู่เวรดึกๆไม่เคยเจออะไรใช่ไหมค่ะ 5555555555